Menu główne

Grab - Carpinus betulus

grabLiteratura podaje, że grab lubi gleby wapienne, gliniaste i gliniasto-piaszczyste, dostatecznie uwilgotnione. Charakteryzuje się on jednak olbrzymią zdolnością przystosowania do innych warunków siedliskowych. Jest gatunkiem lasotwórczym, głównie na stanowiskach wilgotnych. W ogrodach i parkach znalazł powszechne zastosowanie wraz z modą na strzyżone żywopłoty, charakterystyczne dla ogrodów francuskich. Bardzo dobrze znosi cięcie i zacienienie, stąd wąskie korytarze labiryntu o wysokich ścianach nie przeszkadzają mu w dobrym wzroście. Przy czym można zauważyć, że liście w górnych, dobrze naświetlonych częściach żywopłotu są większe, jaśniejsze i wydają się grubsze od liści w dolnych partiach. Jako drzewo nie osiąga imponujących rozmiarów, ale jego drewno jest bardzo twarde. Jest bardziej odporny na wiosenne przymrozki od buka, z którym często razem występuje. Mimo że grab z bukiem występują w warunkach naturalnych na glebach wilgotnych, znosi on dobrze suszę. W warunkach suszy może jednak dojść do utraty części liści w trakcie sezonu wegetacyjnego - najczęściej w sierpniu i będą to liście z miejsc zacienionych.

Korzenie grabu rozrastają się w sposób horyzontalny i nie wnikają zwykle w głębsze warstwy gleby. Gleba wokół i pod roślinami jest nimi silnie przerośnięta. Grab dobrze znosi cięcie i łatwo się regeneruje. Ma także wysoką zdolność odroślową, to znaczy po złamaniu nisko nad ziemią, roślina może zregenerować się z odrośli z szyjki korzeniowej.

grab